Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Rennen is stoer in de gangen  (46 keer gelezen)

Speeldatum: 18 november 1308 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 1 week geleden »
Een spoor van vliegend perkament, geïrriteerde leerlingen en flink hoef kabaal. Het kwam allemaal van een jonge faun. Een halve geit die vluchte voor zijn grootste angst.

Waarom moest ze nou perse naast hem komen zitten? En erger nog waarom kwam ze hem achterna? Oh ja! Natuurlijk hij had zijn hele huiswerk laten liggen. Dat maakte hij liever opnieuw dan terug te gaan naar dat meisje.

Voorzichtig keek Loukas achterom, ze was verdwenen. Gelukzalig begon hij zijn vaart te verminderen.
Een muur, of eigenlijk een centaur blokkeerde zijn pad. Zijn hoeven hadden dat niet berekent dus viel hij achterover.
'Ai,' wrijvend over zijn hoofd keek hij tegen wie hij was gelopen. 'Darius toch?' De faun haalde zijn hand van zijn hoofd en sprong omhoog. 'Sorry dat ik tegen je aanstoote. Ik rende weg voor uhm een leraar.' Dat klonk stoer. Hij ging echt niet zeggen dat hij voor een meisje rende. 'Had wat uitgehaald wat hij niet kon waarderen.' Ja dat was wel stoer genoeg.
« Laatst bewerkt op: 1 week geleden door Aoife Neruth-Piuo »

« [Reactie #1] : 1 week geleden »
Terwijl Darius door de gangen liep, zoekend naar iets om te doen, klonk er hoefgetrappel. Eerst vrij in de verte, maar het kwam steeds sneller dichterbij. Darius besloot om stil te blijven staan en te wachten, wetend dat als hij hier bleef staan, hij wel zou moeten kunnen zien waar het geluid vandaan kwam.

Nu was het zo dat hij het niet zozeer zag, maar voelde. Toen een Faun tegen hem aan rende. Blij dat de Faun niet enorm groot of zwaar was, had Darius nergens last van. Zijn verveling daarentegen, was ten einde voor vandaag.

Darius herkende de Faun als Loukas, een jongen die in hetzelfde jaar als hij zat, op dezelfde afdeling. De pure angst in de ogen van de jongen maakte hem nieuwsgierig.

"Maakt niet uit, ik kan wel wat hebben." Darius toverde een kleine glimach tevoorschijn. "Ja, en jij heet Loukas." Het was geen vraag.

Het verhaal dat Loukas vertelde klonk in Darius' oren niet heel geloofwaardig, maar dit hield hij voor zichzelf. In plaats van hem te confronteren, besloot hij dat dit het einde van zijn verveling kon betekenen.

"Wat had je gedaan dan?" Vroeg hij, benieuwd waar de Faun mee aan zou komen zetten. Misschien was het iets leuks om te onthouden, om zelf ook te doen.

« [Reactie #2] : 1 week geleden »
'Klopt.' Darius had misschien geen antwoord gewild maar kreeg het toch van de faun.

Wat hij had gedaan. Ja niks. Hij moest nu een twee drie wat verzinnen. Verhalen vertellen was niet al te moeilijk voor een faun. Alleen had Loukas dat nooit goed geleerd hij was altijd met Latafika bezig.
Natuurlijk Latafika!

Een grijns verscheen op het halve geitje. 'Nou ik wilde dus in de klas Latafika oefenen. Het was namelijk doodsaai. Dus ik maak een propje van wat perkament. Vorm het tot een hietmie[1] en begon hem tegen de muur te gooien met mijn hand. Alleen gooide ik te hard en vloog die prop papier zo tegen de leraar aan!'[2][3] Misschien kon hij toch wel aardig verhalen vertellen. 'Hij werd zo kwaad dat ik het lokaal maar ben uitgevlucht. Ik zal vast nog wel straf krijgen.' Hij haalde zijn schouders op alsof het hem niet veel interesseerde. Wat hij ook niet deed want hij kreeg toch geen straf.

'Doe jij eigenlijk aan Latafika? Ik zoek namelijk nog spelers voor een toernooitje.'
 1. Latafika bal
 2. (10) Winst bij hoger dan 6
 3. Ik wil graag de goden bedanken voor de mooie gooi.

« [Reactie #3] : 1 week geleden »
Darius vond het verhaal eigenlijk een klein beetje slap. Hij kende Latafika, speelde het zelfs soms, maar hij had gehoopt op een beter verhaal. Toch nam hij het voor wat het was. "Tegen een leraar aan?" Hij trok een wenkbrauw een klein beetje op. "Welke leraar?"

Toen vroeg Loukas of hij ook Latafika speelde. Darius knikte kort. "Ja, maar alleen als Kielie eigenlijk." Vertelde hij. Dit was het enige bij Latafika waar hij echt goed in was, want echt een teamspeler was hij niet.

"Wie heb je al voor je toernooi?" Hij was hier serieus benieuwd naar. Hij verwachtte niet dat het verder iets zou opleveren, maar het zou in elk geval zijn tijd een beetje verdrijven.

« [Reactie #4] : 3 dagen geleden »
'Tegen mevrouw Enedon van geneeskunde. Ik had wat bijles nodig zie je. En ik had helemaal geen zin enzo.' Als hij geen bijles had gezegd werd zijn verhaal al helemaal vreemd. Darius was zijn klasgenoot dus zou hij bij dezelfde lessen moeten  zitten. Maar voor zover Loukas wist had Darius geen bijles. Dus de leugen zou min of meer geloofwaardig blijven.

Loukas straalde. Weer iemand die Latafika speelde! 'Een kielie hebben we nog nodig! Dus als je mee zou willen trainen ben je welkom.' En een centaur als kielie was niet niks. 'Zelf ben ik een erg goede Trosies. Mijn vader is een prof in Latafika. Heb jij familie die Latafika speelt?'

'Ik heb een tweedejaars luchtelf voor Weisie. En nog een eerstejaars voor Kaatsie. Dus we moeten nog 3 spelers voor een team.' Als een trotse aanvoerder, want dat zou hij woorden, grijnsde trots naar Darius. 'Weet jij nog leerlingen die mee zouden willen doen?'