Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1

Recente bijdragen

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Bibliotheek / Een dappere queeste
« Laatste bijdrage door Silke von Oikilan 20 uur geleden »
"Neehee." Zuchtte Silke. "Door de deur komen kan ik ook wel. Zo stil zijn, zo zacht lopen! Hoe doe je dat? En kusjes heb ik ook niks aan. Heb je ze over? Is dat omdat iedereen denkt dat vampiers alleen maar bijten? Of kus je regelmatig?"

Ze dacht na. "De bibliothecaris is een wijs man." Besloot ze. "Maar je moet hem niet om boeken vragen, want dan gebeuren er dingen die te diepgaand zijn voor de gewone stervelingen." Met een blik op de jongen besloot ze: "En gestorvenen."

Silke dook diep in n van de gangen van de bibliotheek en kwam terug met een ladder. Die zette ze bij de vierde boekenkast, vijfde gang. Ze telde de boeken, manouvreerde de ladder heel precies en klom razendsnel omhoog.
Daarboven zat het nest. Waar andere kastelen vermoedelijk vaker last hadden van wespennesten, muizennesten, rattennesten - hier was het een vampiernest. Het bestond uit papier, de resten van oude weggegooide dossiers, kladblaadjes van leerlingen en geschrapte dissertaties. Het werd bijeengehouden door een verzameling touwtjes. Rood, blauw, groen, wit, zwart, alle mogelijke rafeltouwtjes van de uniformen van de school zorgvuldig verzameld en tot een nest gesponnen. Het was bijzonder sterk. Je zou waarachtig denken dat vampiers geboren waren om nesten te bouwen.

De bibliothecaris was niet in zijn nest. Silke viste er alle boeken uit die ze kon bereiken en schoof ze op de bovenste plank van de boekenkast. Precies daar waar ze was opgehouden met tellen. Toen klom ze weer naar beneden, wandelde naar haar bureau en haalde een klein karretje tevoorschijn. Het was gevuld met boeken.

Ze wandelde door de bibliotheek, bracht boeken her en der terug, blies stof weg. Toen klom ze razendsnel op de ladder en deponeerde een flink aantal boeken in het nest. De boeken van de bovenste plank werden op het karretje gelegd en naar de balie gebracht.

"Zitten ze hierbij?" Vroeg ze de vampier. "Anders moet ik even kijken in zijn andere nesten."
2
De poort / Meer hof voor Bumetrel
« Laatste bijdrage door Marcus Magvatero 22 uur geleden »
Marcus knikte even en zei: 'Goed dan, Hoogheid. U bent aangenomen als docente Etiquette.' Hij glimlachte en keek even om zich heen. Was er geen mooi document dat hij kon verzegelen of een aanstellingsgeschrift dat hij kon ondertekenen? Desnoods een boek, gewoon omdat boeken alleen al door hun aanwezigheid ieder moment beter maakten.

'Je spullen zullen naar je vertrekken worden gebracht. Morgen of uiterlijk aan het einde van deze week kun je beginnen met de eerste lessen gaan geven. Je zult het loon ontvangen dat overeengekomen is met je oom, de koning van Nascam.' Al wist ze vast al wel dat haar oom de koning van Nascam was. Marcus had geen idee hoe Maida het voor elkaar had gekregen, maar ze had de koning van Nascam, zijn Eerste Schatmeester dan wel zijn Tweede Schatmeester er van overtuigd dat het, met inachtneming van haar koninklijke afkomst, goed was voor Yaondra om een symbolische beloning van n Rep[1] per maand te ontvangen voor haar geleverde arbeid.

Voor zover Marcus wist, was Yaondra hier nog niet van op de hoogte. Het leek hem ook niet nodig daar nu verandering in te brengen. Het gaf geen pas om als eenvoudig schoolhoofd je neus te steken in de zaken van een koning en zijn prinsessennichtje. 'Als je verder geen vragen meer hebt, dan geloof ik dat je grootvader en je broertje op je wachten in de vertrekken van burggraaf Van Wiltz.'
 1. http://myrofas.nl/wiki/Geld
3
Centraal / Rennen is stoer in de gangen
« Laatste bijdrage door Loukas Ciobaru 2 dagen geleden »
'Was je te goed of te fel als Kielie? Beide vind ik overigens prima. Als je maar een goede aanwinst bent voor het team.' Winnen was wat telde. Sommige zeiden dat meedoen het belangrijkste was. En dat was ook wel zo maar verliezen kon die niet. Dan bracht hij zijn vader ten schande.

'Goed plan, misschien krijgen we ons team vandaag wel vol. Moeten wel jongens hebben trouwens. Meisjes kunnen niet sporten.' En hij ging er liever niet mee om. ' En het is denk handig om minstens een vliegende Trosie te hebben.' Loukas beende de centaur bij. Hij moest grote stappen zetten maar hield hem net aan bij.

4
Leerlingenkamer Merifel / Kwak, kwak, kwak
« Laatste bijdrage door Teles an t-Eilean 2 dagen geleden »
Heupwiegend, zoals Teles haar moeder vaak had zien doen, liep ze naar Avelon toe.
'Ik kan de jongens wel verleiden om een drankje met mij te doen. Zo hebben we er meteen een paar in een klap.' En het liefste ging ze dan langs bij de Heracor jongens. Die zagen er ten minste niet zo suf uit. 'En misschien krijg ik er ook wel wat meisjes bij.' Al waren die niet zo goed gelovig als de jongens.
'Of er kan iemand anders met mij mee om de meisjes te overtuigen?' Ze wou wel meedoen maar natuurlijk niet alles in haar eentje uitvoeren.
'Oh en ik denk dat eerstejaars een goeie prooi zijn. Die hebben nog maar weinig ervaring met ons.'

Teles nam plaats op een tafel en keek Avalon aan. 'Goed plan toch.' Het was geen vraag maar een feit.
5
'Hoe? Is dat een serieuze vraag?' Kaimi lachte schamper. 'Omdat het niet van een troonopvolger verwacht wordt dat hij zijn eigen vaat schoonmaakt, zijn kleren wast of de planten water geeft. En toch zit ik in die situatie. Dat moet veranderen. Daarom. Duidelijk genoeg of moet ik er nog meer woorden aan vuil maken? En over dat buikje gesproken.' Kaimi grijnsde en klopte trots op de plek waar naar zijn idee nog altijd meer spieren dan vet zat. 'Als je er niet mee leven kunt, ga je maar weer weg. Maar deze keer wel n een scheiding, want er is genoeg vrouwelijk schoon dat mij nog altijd buitengewoon aantrekkelijk vindt.' Hij lachte, verzond zijn vrouw een treiterend luchtkusje, maar liep toen van haar weg.

Terwijl Signy antwoordde op zijn casus en nogal verbolgen - althans, zo leek het - met een bezem begon te vegen, hield Kaimi wijselijk zijn mond. Vrouwen en bezems waren gevaarlijke combinaties. Bovendien had hij wat om over na te denken. Natuurlijk was Signy's idee ook in zijn hoofd opgekomen, maar toen was het nog abstract geweest. Hij was elk spoor met zijn vader en diens raadgevers kwijt en wist niet wie hij naast hen vertrouwen kon. Signy bood hem nu een concrete vervolgstap. Het idee om zijn voormalig AG-docent te betrekken bij zijn problemen was nog niet eerder zijn hoofd opgekomen. Waarom zou het ook? Voor zover hij wist had hij op dit moment weinig interessants in zijn bezit om als tegenprestatie te leveren. Hoe dan ook, het was een optie om nog niet direct aan de kant te schuiven.

De naam van zijn zoon trok Kaimi uit zijn gedachten. 'Cy...? Die... ehh...' Hij krabde zich achter zijn oor. 'Hij is... uit logeren.'

6
"Heeft je wakker geschud, hoe?", vroeg Signy een tikkeltje sceptisch. Ze keek Kaimi aan, terwijl ze allemaal borden met aangekoekte etensresten op elkaar stapelde. Spottend trok ze een wenkbrauw omhoog en haar felle groene ogen boorden in de zijne. Ze had niet verwacht dat hij zou toegeven haar gemist te hebben, maar doen alsof hij er beter van was geworden... "En ik zie het... je bent niet meer zo'n suffe onderuitgezakte gezapige echtgenoot. Je begon al een buikje te krijgen," besloot ze te reageren met spot en de wetenschap dat hij straks mogelijk tegen haar uit zou vallen. Ze kon het echter niet helpen... hij probeerde haar te kwetsen en dan deed ze dat net zo hard bij hem terug.

Kaimi's casus was... verwacht, maar tegelijkertijd was het onverwacht dat hij dacht dat zj dat voor hem kon oplossen. Signy trok haar armen los. "Daar zit je zelf al jaren op te broeden zonder succes en nu moet ik het even in vijf minuten voor je oplossen? Anders gooi je me eruit." Ze schudde haar hoofd, pakte demonstratief een bezem. Voor nu ging ze ermee vegen, maar ze kon de bezemsteel evengoed gebruiken om Kaimi er een klap mee te verkopen.

"Wat dacht je ervan anderen eens om hulp te vragen? Er zijn er genoeg die de Arcenaux goed gezind zijn, of het absoluut geen probleem zouden vinden om die landelf daar op de troon van Nascam een hak te zetten?" Ze trok een mondhoek op. "Wat dacht je van Olfughto? Die doet ook niet zo moeilijk over minder morele oplossingen?" Ze humde. "Alleen moet er wel iets zijn wat hij er voor terug krijgt."

"Waar is Cyrano eigenlijk? Op bed?"
7
Leerlingenkamer Merifel / Kwak, kwak, kwak
« Laatste bijdrage door Avalon van Castro 2 dagen geleden »
Het had enkele dagen geduurd, voordat Avalon iets met het drankje deed dat ze van Eleonora gekregen had tijdens de wilsmagie les. Ze had een paar dagen getwijfeld om het te verkopen en het geld in haar eigen zak te steken. Toen ze er over uit was dat dat geen goed plan was, had ze nachtenlang gewacht op een briljante ingeving die haar liet zien hoe ze het elixer kon inzetten. Die briljante ingeving was niet gekomen, helaas. In de tussentijd had ze echter ook nog niets gemerkt van de andere twee afdelingen en dat was een slechte zaak. Blijkbaar moest Merifel zoals gewoonlijk weer het goede voorbeeld geven. De tijd was rijp om actie te ondernemen.

Nadat Avalon wat onderzoek had gedaan naar het elixer had ze zoveel mogelijk Merifellers opgeroepen om zich te verzamelen in de leerlingenkamer. Iets later dan de afgesproken tijd kwam ook Avalon binnen, het elixer veilig in de leren buidel aan haar riem.

'Dedit levit,' zei ze. Ze liep naar het midden van de kamer toe, toverde het elixer tevoorschijn en zette het kostbare flesje op een tafeltje. Haar blik ging de kring rond. 'Een stemwijziger. Een vrij gecompliceerd elixer - ver boven het niveau van de meesten van ons. Des te spannender om er gebruik van te maken, want wat is er nu mooier dan zowel Socophon als Heracor te kwellen? De uitkomst van dit elixer is zowel vermakelijk als vernederend: het zal onze allervriendelijkste leerlingen van de andere twee afdelingen veranderen in blatende, achterlijke beesten. Dat wetende, rest ons dus alleen nog de vraag: hoe zorgen we ervoor dat zoveel mogelijk Sokjes en Heracori de nadelen van het elixer ondervinden? Iemand ideen? Suggesties? Creatieve uitspattingen? Veelbelovende hersenspinsels die het waard zijn gedeeld te worden?'

Even twijfelde Avalon of ze het belang van teamspirit nog moest benadrukken, maar die woorden slikte ze in. Dat moest niet nodig zijn. Merifel was Merifel: eenieder die te zwak was om voor de afdeling uit te komen, was het niet waard om zich een Merifeller te noemen.
8
Centraal / Rennen is stoer in de gangen
« Laatste bijdrage door Darius Marcus Cedorillian 2 dagen geleden »
Darius knikte. "Ik speel wel eens Latafika met wat anderen uit de kudde." Hij grijnsde kort. "Al wilden sommigen na een tijdje niet meer met mij spelen."

"Ik weet niet of ik nog iemand ken die mee zou willen doen." Darius dacht diep na, tenminste, dat probeerde hij, maar in de tijd dat hij nu op myrofas zat had hij nog eigenlijk met niemand over sport gepraat.

"Misschien dat we wel iemand kunnen vinden in de leerlingen kamer die mee wil doen?" Stelde hij voor. Hij keek Loukas kort aan en maakte toen aanstalten om naar de leerlingen kamer te lopen. "Kom, dan vragen we het meteen."
9
Stadscentrum / Een louche zaakje
« Laatste bijdrage door Kaimi Arlando 2 dagen geleden »
Die stem. Kaimi's spieren spanden zich aan, zijn geest stond op scherp. Scherper nog dan enkele seconden geleden, toen de kleine gestalte nog niet op het toneel verschenen was. Hij had een heel ander figuur verwacht; lang en breed gebouwd, imponerend om te zien. Niet al te slim, wel doortrapt. Maar dit figuur was een stuk kleiner. Smaller. En vooral, vrouwelijker.

En dan haar stem... Het kwam hem verdraaid bekend voor. En dat maakte de alarmbelletjes in Kaimi's hoofd aan het rinkelen. Hij bleef staan waar hij stond, voor een paar korte seconden van zijn stuk gebracht. Moest hij het zekere voor het onzekere nemen en er vandoor gaan nu het nog kon? Of moest hij hier wachten totdat hij weer helder genoeg was om zich voor de geest te halen waar hij deze stem van kende? En ding was zeker: ze hadden geen nauwe band, want anders had hij het wel geweten.

Kaimi ontspande zijn schouders, maar bleef staan waar hij stond. Ja, verzond hij telepatisch als antwoord naar de koerier, hopende dat de vrouw zijn stem door dat korte woord niet herkennen zou. Kaimi aarzelde. Hij wilde hier geen seconde langer blijven dan absoluut noodzakelijk was, maar de angst dat hij ontdekt zou worden was te groot om risico's te nemen. En dus hield hij zich stil. De persoon bij hem was nu aan zet en hij was ervan overtuigd dat hij haar ontmaskeren zou als ze nogmaals haar stem liet horen.

10
De poort / Meer hof voor Bumetrel
« Laatste bijdrage door Yaondra Staverius 2 dagen geleden »
Yaondra knikte vriendelijk op het compliment. Ze was er erg blij mee maar liet dat niet al te uitbundig zien. Dat paste een prinses niet.

'Daar ben ik mij van bewust.' En dat had haar eerst wel geschokt. Ze was prinses en dat bleef ze. Alleen binnen de muren van Bumetrel zou dat anders zijn. Ze zou gelijk staan aan het normale volk of nog erger het lagere volk. Leraren waren hier in alle soorten en maten.
Aan de andere kant kon ze zo meer leren over het gewone volk. Ze zou gaan leven als iemand die echt moest werken voor zijn geld. En de elf leerde graag.

'Ik heb het over voor deze baan. Ik wil de leerlingen graag helpen in hun studie. En ik wil mijzelf verder ontwikkelen met deze kans.' En ze wou van bepaald gezeur af van het kasteel. Je werd daar als prinses niet met rust gelaten.

Pagina's: [1] 2 3 ... 10