Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

AG - de 4e les - Heb je je huiswerk gemaakt?  (262 keer gelezen)

Speeldatum: 26 juni 1308 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

Het was een tijdje terug dat ze aangenomen was voor het lesgeven in Academie Germania. Ze had er een klein beroep naast gekregen, omdat Academie Germania natuurlijk undercover moest, en het moest opnieuw opgestart worden.

Na de teleportatie van het volledige kasteel was het een aantal jaren zonder Academie Germania goed gegaan, het leek vergeten te zijn. Toen ging de magische bol onder het kasteel kuren krijgen, en werd al snel ontdekt dat het gebrek aan Academie Germania de oorzaak was.[1] Gelukkig was daar Natal, de reddende engel met haar bloedzaak.

Nu de eerste drie lessen achter de rug waren, zouden de meeste studenten inmiddels zich wel ingelezen moeten hebben op de lesstof. Met die gedachte opende Natal de deuren van het lokaal in de Verboden vleugel. De perfecte locatie voor verboden magie. De studenten mochten binnen komen lopen.

Hierna begon ze op het bord te schrijven.
'Hoofdstuk 7 en 8 - Hoofdstuk 5, 6 en 7 - Hoofdstuk 1, 2 en 3'
Ze hadden een stevige stapel huiswerk van Natal gekregen, van 3 boeken hadden ze een paar hoofdstukken moeten lezen. En omdat de boeken de Verboden vleugel niet konden verlaten, was het nu gezelliger dan ooit tevoren op de Verboden vleugel. Met allemaal studenten van de Academie Germania vakken.
 1. Ik laat in het midden wat de kuren zijn, maar voel je vrij hierop in te spelen met jouw karakter, en als dit later onwenselijk is, kan het genegeerd worden

Helaas lukte het niet om de verboden vleugel in te teleporteren, dus verscheen Claus vlak voor de ingang. Hij schreed naar binnen, de les van het landelfvrouwtje in. Van de drie docenten was zij helaas de actiefste. Aegnor had een aantal college's gegeven over wilsmagie. Claus vond het jongetje vooral grappig. Natuurlijk was hij niet dom genoeg om dat openlijk te laten merken, maar hij vond de kindvampier een gedrocht dat nooit gemaakt had mogen worden. En die rare snuiter van een Olfughto was één keer binnengevallen, maar die had hij daarna niet weer bij AG gezien.

En dus zat hij opgescheept met een landelf. Maar hij moest toegeven dat het altijd erger kon - een stuiterende faun die uitleg gaf over de twaalf verboden toepassingen van groenhoornkruid bijvoorbeeld. Claus liep de ruimte binnen en gaf Natal een beleefd knikje en met een stralende glimlach zei hij: 'Goedenavond vrouwe Sy, ik zie weer uit naar uw college.'

Teles had geruchten gehoord over een verboden afdeling. Dat was al een gaaf ding. Maar in die afdeling zouden er ook verboden lessen worden gegeven. Of dat werd rond gefluisterd. Zo had ze wat rondgevraagd. Wat dealtjes gesloten. Ze moest een veer afstaan binnenkort. Dat was echt een stomme deal. Maar ze kon met een leerling van de verboden lessen meelopen! Ze zou eindelijk zien wat er zo verboden aan was.

Nou de gangen waren misschien iets donkerder, maar niet veel verschillend. Er hing wel een bepaalde sfeer waar Teles nu nog niet verder naar wilde zoeken. Het was eigenlijk niet zo bijzonder dan als ze had gehoopt.
Toch bleef Teles dicht bij de nachtelf lopen die haar had mee gesmokkeld. Die sfeer stond haar niet aan.

Bij het klaslokaal aangekomen deed de nachtelf net of hij de jongere Sirene niet kende. Ook lekker lullig. Maar ze was een Sirene ze kon dit alleen.

'Hallo mevrouw, Sy was het toch?' Dit was toch die landelf die iets bij de wacht deed. 'Mag ik een lesje meedoen?' Nu ze er toch was.

De eerste leerling kwam al binnen, het was Claus. Ze begroette hem ook even, en begon aan het schrijven van de vragen per hoofdstuk. Ze merkte op dat er nog twee leerlingen aan kwamen lopen, die elkaar kenden, maar vlakbij het lokaal deden ze alsof ze elkaar niet kenden. Helaas voor beiden, Natal had ook ogen buiten haar lokaal, lang leve hogere ingewikkelde magie.

Het waren de nachtelf Elhamnok en een sirene, en de sirene was nou toevallig geen leerlinge. Natal begroette beiden. 'Jazeker, je mag blijven' Detail was, na de les zou de sirene niet weg kunnen lopen. Nog een detail was, de naam van de nachtelf werd opgeschreven. 'Noteer je naam hier even' Een leeg papyrus werd naar Teles toegeschoven.

In gedachten ging Natal haar lesstof bij langs, het zou voor het meisje moeilijk te volgen zijn, want ze had de hoofdstukken niet gelezen. Als het meisje het goed zou begrijpen, dat zou haar mogelijk serieuze kansen geven. Intussen ging ze verder met het opschrijven van de vragen. Zodra ze de les zou beginnen, zou ze met willekeur leerlingen aanwijzen, die dan een vraag moesten beantwoorden.

Verder was Natal benieuwd wie er was begonnen met kwekken over Academie Germania, want er zaten stevige stiltespreuken op. Het gaf haar in elk geval wat extra's om over na te denken.

Ook Avalon verscheen in de verboden vleugel. Vrolijker dan gewoonlijk. De lessen die ze leerde op de Academie Germanica deden iets opvallends met haar humeur. Vrouwe Sy was dan wel niet haar favoriete lerares, maar de lesstof intrigeerde haar des te meer. Het daagde haar uit. Gaf haar energie. Reden genoeg om vrolijk te zijn. En op tijd. En bijzonder goed voorbereid.

Avalon stapte het lokaal binnen en groette haar lerares. Ze keek even kort om zich heen, alvorens ze neer streek naast haar klasgenoot Claus en een nachtelf die ze alleen van gezicht en hun gezamenlijke AC lessen kende. Naast de inmiddels bekende leerlingen zag Avalon voorin de klas ook een nieuwe leerling. Of tenminste, ze had de sirene nog niet eerder in de verboden vleugel gespot. Wel op haar eigen afdeling, maar niet hier. En hoorde ze het meisje nu echt vragen of ze mocht blijven om een les te volgen? Dat was wel erg vreemd. Sinds wanneer kreeg Jan en Alleman toegang tot AG om even gewoon even "een lesje mee te doen"?

Nee, dat moest ze verkeerd verstaan hebben. Zwijgend trok Avalon haar aandacht van het gesprek tussen de lerares en de sirene en begon ze haar spullen voor zich uit te stallen. Intussen kwamen de wieltjes en scharniertjes in haar hersenen in beweging om zo de gelezen lesstof weer naar boven te halen. Theorie was nooit echt haar ding geweest. Hopelijk zou vrouwe Sy haar deze les aangenaam verrassen met een praktijkopdracht.

Claus nam plaats schuin achter het phaosfeemeisje en hij keek naar het sirenenkind. Het kind was duidelijk niet de snuggerste. Hij had geen idee hoe ze hier terecht was gekomen, maar er gebeurden de laatste tijd wel vaker vreemde dingen. Wanneer hij Franziska weer zag moest hij haar eens vragen of haar hetzelfde was opgevallen.

De sirene leek een blinde hinde die regelrecht in de klauwen van het roofdier wandelde. Blijkbaar zag ze niet dezelfde signalen als Claus opving. Als ze ooit een goede sirene wilde worden mocht ze wel wat beter worden in het lezen van personen en situaties. Hij glimlachte even en leunde voorover. Zo zachtjes dat waarschijnlijk alleen Avalon het zou horen fluisterde Claus: 'Wedje leggen? Gaan we haar als proefpersoon gebruiken?'

Zandra kwam met een gefrustreerde uitdrukking het lokaal binnengelopen. "Weledelgeleerde vrouwe," groette ze kort, zonder haar docente aan te kijken. Haar aandacht was gericht op een wurgplant die zich venijnig om haar arm had gewikkeld, zodat alleen haar linkerhand nog vrij was om eraan te peuteren. De wortels ervan probeerden woest haar huid door de prikken. Wat je wel niet tegenkwam in de verboden vleugel als je de verkeerde deur doorliep. Het was ook wel verwarrend, wanneer deuren niet altijd noodzakelijk op dezelfde plek bleven. Met een zucht gaf de kruislinge het op en liep naar het bureau achter haar twee klasgenoten, om daar vervolgens plaats te nemen. Zou er een spreuk bestaan om moordzuchtig groen uit te schakelen?

[1]
 1. Korte achtergrond info van Zandra: ze zit nu op Yps onder de pseudoniem Anna dus daar mag je haar mee aanspreken.
« Laatst bewerkt op: 3 weken geleden door Zandra A. Arceneaux »

Ze mocht echt blijven? Een brede glimlach kon ze niet verbergen. Kon ze straks mooi over opscheppen. Blij knikte de Sirene en schreef ze haar naam op. Gewoon haar echte naam want daar vroeg de landelf om.
Ze nam vooraan plaats in het lokaal zodat ze de les goed kon volgen. En zo hoefde ze ook de vragende blikken niet te zien. En belangrijker, zo werd ze niet afgeleid door leuke jongens.

Het meisje viste een stuk perkament uit haar tas en bekeek of er wat belangrijks op stond. Toen dat niet het geval bleek besloot ze het voor de les te gebruiken. Aantekeningen zou ze zeker maken.

In de eerste instantie wilde Avalon zich verstoord omkeren bij het irritante gefluister in haar oor. Ze trok echter gauw haar gezicht in de plooi toen de woorden van Claus tot haar doordrongen. Proefpersoon. Maar natuurlijk! Haar mondhoeken krulden zich om in een voorspelbare grijns en van over haar schouder keek ze Claus aan. 'Wat een verfrissend voorstel, Claus. Het wordt tijd dat we hier het kaf van het koren scheiden. IJdele vogeltjes met zaagsel in hun hoofd horen hier niet.'

Avalons vingers begonnen te tintelen. De hoop op een praktijkopdracht werd groter. De kans om wat lol te hebben met haar naïeve afdelingsgenootje wilde ze niet laten lopen. Bovendien was het al te lang geleden dat ze een grens had opgezocht en daarmee was weggekomen. Die stomme proefperiode van mevrouw Lûthes ook!

Hoe dan ook, de weddenschap moest uiteraard wel in 'stilte' worden uitgevoerd, want ze zat er niet op te wachten dat zíj straks het proefpersoon werd. Van vrouwe Sy. Of van welke strenge docent dan ook. Maar ach, een grapje moest kunnen, toch?

Het meisje was nog dommer dan Natal had verwacht, ze schreef keurig haar eigen naam op het papyrus. Wat zou een passende sanctie zijn voor dit kind? Ze hoorde Claus en Avalon een weddenschap sluiten dat Teles een van de proefkonijnen zou zijn.[1]

Terwijl de leerlingen binnen kwamen, schreef Natal rustig door op het bord, en ze begroette de leerlingen zonder op te kijken. Na Anna kwamen er nog een aantal andere leerlingen binnen. Misschien was het doordat Natal zelf landelf is, want er waren ook een paar landelfen bij.[2]

Een leuk detail is dat studenten soms vergeten dat ze student zijn, en Natal al afgestudeerd is. Peritsa, een nachtelf die openlijk op andere rassen neerkeek, wilde Natal de stuipen op het lijf jagen. Geluidsloos kwam hij het lokaal binnen, en sloop op Natal af, waarna hij naar de muur gezogen werd, en daartegenaan vastgeplakt zat.
Natal draaide zich om. Zo te zien miste alleen Jemarsel nog, die was tot nu toe elke keer nog maar net op tijd binnen gekomen, maar nu dus echt te laat, want Natal sloot de deur.

'We beginnen de les met theorie' Zoals elke les begon. 'Claus, probeer jij de eerste vraag eens te beantwoorden' Na Claus zijn antwoord, gaf ze aan wat hij goed had, en waarmee hij het mis had.[3] Maar ze werd daarin onderbroken door Jemarsel die binnen kwam 'Ik werd opgehouden' Hij wilde doorlopen naar een stoel, maar merkte op dat hij dat niet kon. Natal keek hem een seconde aan, voor ze reageerde. 'De deur was al dicht, de volgende les ben je maar op tijd'

Nadat Jemarsel weer weg was, ging Natal verder. 'Avalon, de tweede vraag is voor jou'
 1.  :muhaha: Magie
 2. Iedereen mag zich vrij voelen om ze te spelen :P
 3. Natal geeft onmogelijke hoeveelheden studeerwerk, dus geef zelf maar aan hoeveel hij correct heeft, volledig foutloos antwoorden zal waarschijnlijk niet lukken - want ik ben evil :...:

Teles was niet de enige indringer in de les. Hoewel Capar, in tegenstelling tot Teles, dan misschien wel toestemming had hier te komen, voelde hij zich minder dan zij op zijn plaats. Hij zat in de hoek van het lokaal op een stoel die hij in van een van de tafeltjes had gestolen en had een boek op zijn schoot als ondersteuning om aantekeningen te maken. Gewoon aan een tafel zitten was makkelijker geweest, maar dat te open, te leerlingachtig.

Capar was namelijk hier om te observeren. Het was niet zijn bedoeling geweest om hier terecht te komen. Hij had zijn hele ypsilonopleiding totaal onbewust van het bestaan van de academie doorgebracht net als de afgelopen vier jaar dat hij als docent op Bumetrel had gewerkt. Buiten zijn baan was hij echter ook onderzoek aan het doen wat 'goede' en 'slechte' magie was. Als hij aan een zestienjarige Capar zou moeten uitleggen waarom hij nu vrijwillig aan schoolwerk zat, zou het hem niet lukken. Het kwam gewoon neer op het feit dat dit hem interesseerde. Hij was er nu al een jaar mee bezig en alle boeken die over het onderwerp te vinden waren had hij onderhand doorgespit. Toen was hij begonnen met enkele myrofas erover te praten.

En nu zat hij hier. Zijn voet tikte zenuwachtig tegen zijn stoelpoot aan. Zijn theoretische onderzoek begon hem wat te praktisch te worden, maar hij stond niet op; hij ging niet weg. Hij zou hier zoveel kunnen leren.
The world is much larger than I once dreamed, or perhaps my place in it is smaller than I once realized

De parasiet en zijn gastheer vervolgden zonder onderbrekingen hun gevecht: Zandra had een kleine overwinning geboekt toen ze een van de vele vertakkingen om haar vingers los had weten te trekken en deze onder een zwaar boek had geklemd. De plant voelde hoe zijn greep op zijn gastheer verzwakte en prikte met hernieuwde furie op haar huid in. Met een verbaasde blik keek de kruislinge toe hoe een van de wortels de aderen in haar pols wist de vinden en gemakkelijk onder haar huid kroop. Was het ding nou haar bloed aan het opzuigen? Een plant met vampier trekjes, tuurlijk bestonden die in de verboden vleugel.

"Kabatan,[1][2]" fluisterde ze binnensmonds, zodat waarschijnlijk alleen de vampier en de weerwolf in het lokaal er iets van zouden verstaan. Met een zelfvoldaan gevoel keek ze toe hoe de plant zijn aanval staakte en zijn bladeren een beetje dichtklapte. Nu nog bedenken hoe ze de parasiet weer uit haar arm kreeg. Even trok ze aan de wortels maar ontdekte al gauw dat daar kleine gehaakte tandjes aan zaten. En dat zat nu onder haar huid geworteld... lekker.

Het mocht wel duidelijk zijn dat deze leerlinge geen woord van de les meekreeg.
 1. Iets afremmen.
 2. (8, 6, 4) Winst bij hoger dan 5

Claus keek rustig naar de weerwolf die in de hoek zat. De wolf zag er iets ouder uit dan hij, maar daar stond tegenover dat Claus er al weer wat jaren precies hetzelfde uitzag. Hij schatte dat ze ongeveer even oud zouden zijn. Waarom de leraar hier nu was wist Claus niet. Hij had de man hier nog nooit eerder gezien en aan zijn hartslag te horen voelde hij zich ook niet heel erg op zijn gemak.

Maar er was weinig tijd om de weerwolf aandacht te geven, want de piepjonge docente wilde zijn aandacht. Hij gaf netjes antwoord en zoals het een onzekere lerares betaamde probeerde ze dit te verbeteren. Claus glimlachte en bedankte haar beleefd voor haar aanvullingen. Ondertussen was er achter hem een strijd gaande tussen een halve nachtelf en een plantachtig schepsel dat het blijkbaar had gemunt op eerdergenoemde elf.

Op zich was dat erg vermakelijk om te horen, maar Claus vond het toch een beetje zorgelijk dat dit allemaal gebeurde op een paar centimeter achter hem. Hij had weinig behoefte om geraakt te worden door rondvliegende spreuken en wie weet wat zo'n plant voor rare invloeden op een vampier zou hebben dus die hoefde hij ook niet in zijn nek te hebben.

Geconcentreerd stuurde hij een telepathisch berichtje naar de elf achter hem. Hij zorgde er wel voor dat alleen zij het kon horen. 'Heb je Phullon[1] al geprobeerd? En probeer mijn gewaad niet in een blad te veranderen. Zoveel goddelijke schoonheid zou je een hartverzakking bezorgen.
 1. Iets in een boomblad veranderen

Avalon voelde zich toch een heel klein beetje ongemakkelijk toen vrouwe Sy haar de beurt gaf. Demonstraties waren niet zo erg om publiekelijk te tonen, maar antwoord geven op ingewikkelde kennisvragen wel. Bovendien was ze niet zo'n makkelijke prater als bijvoorbeeld Claus en had ze wel degelijk haar hersenen nodig om een enigszins fatsoenlijk antwoord te kunnen formuleren.

Dat was echter nog lastiger dan verwacht. Op de een of andere manier was het deze les opmerkelijk rumoerig. Allereerst was er de sirene Teles die merkwaardig genoeg de verboden vleugel had weten binnen te dringen en daarmee de aandacht op zich vestigde. Naast Teles was er Zandra - zo meende Avalon zich te herinneren - die ergens achter haar aan het stoeien was met een vreemd uitziende plant. Een nachtelf werd tegen de muur geplakt. Een andere leerling weer weggestuurd. Ergens achterin de klas zat een onbekend figuur met zijn voet te tikken. Zoveel afleidingen. Zoveel zaken die haar aandacht opeisten. En nu moest ze ook nog een intelligent antwoord geven...

Avalon deed haar best zich af te sluiten voor het rumoer in het klaslokaal en zich te herinneren wat ze tijdens haar voorbereiding had gelezen, maar ze vroeg zich af of het genoeg was. Haar antwoord kwam er jammer genoeg niet zo vlekkeloos uit als dat van Claus, maar wie weet? Misschien gaf vrouwe Sy haar het voordeel van de twijfel.
« Laatst bewerkt op: 2 weken geleden door Avalon van Castro »

Claus zijn antwoord was beduidend beter dan Avalon haar antwoord. Met Claus zijn antwoord had ze het zelf maar aangevuld, omdat ze het niet verwachtte dat leerlingen nog erg veel inhoudelijks eraan konden toevoegen. Waarschijnlijk was het verschil tussen de twee vooral dat Claus als vampier nauwelijks emoties over had, en phaosfeeën, tot hun grote spijt, wel emoties blijken te hebben.

Verder had Claus net zo goed kunnen praten, omdat Natal prima opving wat hij naar Anna stuurde.

'Capar, kan jij Avalon aanvullen?' Anna bleek nog erg druk bezig te zijn met de plant die om haar arm hing, en Natal was weer eens te erg landelf om haar te storen terwijl ze daarmee bezig was. Maar zodra ze de plant weg zou hebben, zou de eerstvolgende vraag voor Anna zijn.

'Elhamnok beantwoord jij de volgende vraag?'[1] De nachtelf had een van de lastigste vragen gekregen. Hij zou het deze les bepaald niet makkelijk krijgen.



(volgende post word hopelijk wat beter :( )
 1. Teles, vind je het leuk om deze npc die je de klas in gesmokkeld heeft te spelen?

Zandra trok een wenkbrauw op toen hulp uit een onverwachte hoek kwam. Claus was nu niet het meest behulpzame persoon dat ze kende, maar wie was zij om aangeboden hulp af te slaan? Zeker als het nog ergens op sloeg ook. Bovendien hadden zijn vampierhersenen vast een reden bedacht dat haar helpen hem beter uitkwam: informatie, bloed, bestrijding van verveling...

"Dankjewel," fluisterde de kruislinge, "maar ik heb mijn hart nog wél nodig." Telepathie ging haar niet al te slecht af, maar ze wist niet hoeveel van haar magie ze nog nodig zou hebben voor het bestrijden van dit plantgevaarte. Zandra besloot het toch maar uit de proberen. Misschien werd het kreng dan wel een normale huiskamerplant? "Phullon."[1][2]

________________________________________________________________________

Mislukte experimenten, daar waren er velen van binnen de verboden vleugel. Een vleugje magie, wat vampierenbloed en een ongelukkige wurgplant verder was ook deze ontstaan. Fotosynthese was voor mindere planten; deze plant leefde net als de gemiddelde vampier op bloed, een beetje magie en moordzuchtige neigingen. Iets waar het binnen de uitgestorven verboden vleugel maar weinig van kreeg...

Nu echter had de plant ineens beschikking over de bloedbanen van een myrofas, flarden aan mislukte magie en daarnaast werd zijn bestaan bedreigd door verschrikkende spreuken. De plant geraakte in... pask?[3][4]

________________________________________________________________________

Zandra keek verschrikt toe hoe haar spreuk helemaal verkeerd ging. Wortels breidde zich uit door de arm van de kruislinge en zogen magie en kostbaar bloed uit haar systeem. De bladeren ontvouwden zich verder en kleine bloemen begonnen zich te vormen. Eentje vouwde zich open en puntige tanden werden zichtbaar tussen de rode kroonbladeren. Er werd gretig gehapt naar alles wat leefde in de buurt. Lange tentakels van groen reikten om de tafel heen en in de richting van Claus en Avalon. Het bureau kraakte gevaarlijk onder het gewicht en het boek van eerder werd op de grond geworpen.

Ze voelde uitputting door haar aderen stromen, met een vreemd erotisch tintje eraan. Er werd nog gereikt naar een dolk in haar laars, vernuftig verstopt door een beetje magie, maar toen ze hem vast had in haar hand zag de kruislinge al te veel vlekken om nog te weten wat haar arm en wat de plant was. "Claus...?"

Deze plant overleeft zelfs Magvatero, dacht Zandra nog voor het echt zwart werd.
 1. (2, 3, 1) Winst bij hoger dan 5
 2. Oh gut.
 3. (10, 9, 7) Winst bij hoger dan 6
 4. http://myrofas.nl/wiki/Pask
« Laatst bewerkt op: 1 week geleden door Eleonora Vasiles »

Claus hoorde de bewegingen achter zich, want daarvoor hoefde je geen vampier te zijn. Hij mocht dan weinig emoties hebben, maar gevaar aanvoelen kon de vampier als de beste. De tentakels die zijn kant op kwamen waren absoluut gevaarlijk. De vampier draaide zich vliegensvlug om. 'Aposterandreos[1]'[2]. De plant stopte met bewegen en Claus besloot over te gaan op de magiesoort die hem het beste lag.

Hij sloot alles buiten, concentreerde zich op de moodzuchtige plant en legde het zijn wil op.[3] De plant werd gevoed door heel veel bloed en vocht tegen de magie van Claus.[4]. Plotseling klonk er een oorverdovend gekrijs van de plant, maar het lukte niet om de magie te verbreken. Claus balde zijn vuist en vocht op afstand met de plant. De verlamming was al verdwenen, maar nu begon de plant te kronkelen en schoot toen plotseling door de lucht. Recht op de lerares af.

Claus besloot dat die zich wel kon redden met een moordzuchtige plant. Bevrijd van Claus' magie, maar nog steeds vol kracht door alle bloed die het had opgezogen vloog de plant op Natal af.[5] Claus keek er niet eens meer naar. Zijn aandacht ging vooral uit naar de elf achter hem die zo verrukkelijk rook. Werkelijk om op te vreten zo lekker.
 1. Verlammen
 2. (10, 4) Winst bij hoger dan 5
 3. (7, 7) Winst bij hoger dan 5
 4. (6, 5, 6) Winst bij hoger dan 6
 5. (9, 10, 7) Winst bij hoger dan 6

[1]
De plant, wat leefde van bloed en magie, werd onderweg van alle magie ontdaan. Een van de dingen die Natal zelf had geleerd op het AG, toen ze zelf nog een schattige student was. De plant vond dat natuurlijk erg onplezierig, maar hield Natal in het doel, en werd nu door een schild gevangen gehouden. Hier kon het zich weer een beetje voeden met magie. Het schild gaf een dof groene gloed.

Natal zelf liep rustig naar een van de fakkels aan de muur, liep daarmee naar het schild, en gooide het door het schild. Een tweede schild ging om het eerste schild heen, het was een blauwkleurig schild, waardoor het vuur niet kon ontsnappen uit het schild. De plant stond in vuur en vlam, en probeerde wanhopig uit het groene schild te ontsnappen. Een vampier zou het schouwspel pal voor Natals bureau onplezierig vinden, maar elk wezen dat nou niet zo'n ingeschapen angst voor vuur had, zou ervan kunnen genieten.

Met een gebaar werd Anna weg-geteleporteerd naar de ziekenzaal, met de boodschap dat ze door eigen stunteligheid veel bloed verloren had. En de dolk van Anna werd ook weg-geteleporteerd. Ze zou het later kunnen terugvinden bij de andere wapens, die de andere leerlingen ook hadden ingeleverd.

Zonder verder in te gaan op wat er gebeurt was, ging Natal verder met de les.[2]
 1. Deze post is tussen dat ze Capar en Elhamnok vroeg een vraag te beantwoorden, dus Capar, voel je nog steeds vrij om de vraag te beantwoorden, en mogelijk daarin te worden onderbroken
 2. Dus het tweede deel van mn vorige post :P

Er was nog iemand aanwezig in de verboden vleugel. Een oudere nachtelf zat in een klein hokje, honderden meters verderop. Of misschien was het wel direct aansluitend. Afstand was wat relatief in de verboden vleugel. Olfughto zat over een schommelpaard gebogen. Om hem heen lag wat ander speelgoed, zoals een tol en een bal. Op een plank voor hem stond een opgezette uil en in de ogen van de uil kon Olfughto precies zien wat er gebeurde in de les van AG. Het was een curieus voorwerp wat volgens Olfughto een stuk gevaarlijker was dan het er uitzag.

Terwijl hij onverstaanbare woorden mompelde en met zijn handen vreemde bewegingen rondom het hobbelpaard maakte keek Olfughto met een half oog naar de uil. De plant ontlokte een miniem glimlachje bij de oude nachtelf. Ook hijzelf had al eens onaangenaam kennis gemaakt met het ding. Het elfenkind dat lesgaf strooide al de hele les met magie en het was dan ook geen verrassing dat ook het plantenprobleem met magie werd opgelost. Hij stopte met mompelen toen hij zag wat er gebeurde. Met een diepe zucht schudde hij zijn hoofd.

De vampier stond op het punt zijn gezonde verstand te verliezen door al het verse bloed dat hij rook en op hetzelfde moment werd er vuur met magie gecombineerd. Er zaten een aantal goede magiërs in die ruimte, maar de lerares had al heel veel magie verbruikt en de anderen waren wellicht te onervaren om een instabiele vampier aan te kunnen. Van het ene op het andere moment stond Olfughto midden in de les. De vampier werd stevig bij zijn oor gepakt, wat er hopelijk voor zou zorgen dat hij medestudenten noch net meisje dat lesgaf zou bijten. Olfughto oogde vermoeid toen hij het kind voor de klas een knikje gaf. 'Geen dank.'

En toen waren nachtelf en de vampier verdwenen. Laatstgenoemde bevond zich in een prachtige illusie waar hij zich in kon uitleven tot hij weer helemaal helder kon denken.
The night is dark and full of terrors.

Miras had spijt als haren op zijn hoofd dat hij de sirene mee had genomen naar wat hij interessante lessen pleegde te noemen. Hij begreep eigenlijk niet zo goed hoe ze het voor elkaar gekregen had om tegen betaling van een veer mee te gaan.

Toen hij zijn naam had opgeschreven liep hij naar achter om zoals te doen gebruikelijk achterin het lokaal te gaan zitten.

Miras overzag het landschap en zag veel bekende maar ook een paar onbekende gezichten. Rechts van hem zat een meisje armpje te drukken met een plant. Hij keek het meisje eens goed aan. Haar gezicht kwam hem bekend voor, maar waarom kwam bij hem niet snel op.

De les vervolgde zich, een geeuw ontsnapte aan zijn mond waarna hij met een plof tegen de muur terecht kwam.
Vanuit dit benarde situatie zag hij hoe het meisje de strijd met de plant leek te gaan verliezen.

In korte tijd gebeurde er heel veel, het meisje werd geteleporteerd een oudere nachtelf verscheen en verdween in een flits met de vampier.

Op dat moment verminderde de magische grip op hem en plofte hij hard op de grond.
‘Bij Cerce,’ gromde hij, ‘dat had wel wat zachter gemogen.’[1]
 1. als mensen het er niet mee eens zijn dat Mier er ook is hoor ik het graag, verwijder ik de post
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 1 week geleden door Miras Camealan »