Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zomaar een straat in de Arbeidersbuurt  (72 keer gelezen)

Speeldatum: 2 augustus 1308 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 maanden geleden »
Een verlaten straatje in de arbeiderswijk van Oikilan bood voorbijgangers een wat mistroostige aanblik. De dronken man die zoëven nog zijn onbezorgdheid uitzong lag nu luidronkend te slapen tegen de voorgevel van een van de smalle huisjes. Een geïrriteerde vrouw beende naar buiten en stond op het punt de man hardhandig uit zijn zoete slaap te wekken door een emmer varkensdrek over zijn gelaat uit te storten. Het schaamteloze ronken werd plots overstemd door het geknars van houten tandwielen en een paar opeenvolgende doffe klappen. Met vliegende vaart tuimelde een felrode hop uit het raam, recht in het gezicht van de man die zijn roes uitsliep. Hij schrok wakker, keek de vrouw verbaasd aan en incasseerde een fractie van een seconde later een lading smerig water. Hevig sputterend probeerde de man zich op te richten. De vrouw keek eerst boos naar de man en verschoof haar blik daarna naar de versufte hop. Het deerniswekkende wezen leek de potige vrouw te vertederen, omdat ze de man niet zoals gebruikelijk de huid vol schold. Ze zuchtte, zette haar vuisten in haar zij en keek richting het raam waar de hop vandaan was gekomen. In de raamopening stond een klein miezerig wezen wiens ogen aan het diffuse middaglicht moesten wennen. "Hah! Een jonge, levenslustige hop!" Het geknars en gerammel nam toe in volume en weer klonk een doffe klap. Dit keer tuimelde er geen hop uit het raam, maar werd de kobold die zijn triomf uitriep geraakt. Hij viel voorover het raam uit en greep om zich heen. Hij kon zich nog net aan het kozijn vastgrijpen. Behendig kroop het iele wezen door het raam. De vrouw kon zo veel bizarre wendingen niet aan en barstte uit in een onbedaarlijk lachen. De man had inmiddels zijn hand op zijn hoofd gelegd in een futiele poging zijn kater te bezweren. Hij sloeg onverstaanbare taal uit en verwenste zijn vrouw. De schrille, hoge lach deed hem vast geen goed.

Khug sloot wat beschaamd de luiken. Hij herhaalde de woorden die hij zonet had uitgeroepen, knikte zelfbevestigend en gniffelde zelfgenoegzaam. Een hendel en drie knoppen later keek hij gespannen naar een gedeelte waar draaiende nummers tot stilstand kwamen. "Drieëntachtig op de schaal van Khug! Wat een voortreffelijke elasticiteit!" Hij noteerde vol geestdrift: Blauwe hop 2, 83. De blauwe hop die hem even daarvoor bijna het leven had gekost werd ruig geknuffeld en daarna teruggestopt in een klein hok.

NPC

  • (Meerdere spelers)
Op de hoek tegenover de woning van de Kobold stond een rijzige gestalte. De kap van zijn zwarte mantel over zijn hoofd getrokken.
De man leunde met enige regelmaat van zijn linker op zijn rechterbeen en verliet alleen zijn post om zijn behoefte te doen, iets dat minder en minder voorkwam daar hij al enige dagen niet gegeten had.

Het snuifkruid dat hij met enige regelmaat nam hield hem op de been.
De laatste dagen waren echter zwaar. Meer en meer begon hij eraan te twijfelen dat de gekregen informatie juist was en twijfel bekroop hem als een giftige spin in je slaap.
Er was niets gebeurd dat zijn interesse had gewekt.
Hij had beslist dat hij vandaag nog zou posten. Als er niets zou gebeuren zou hij verdere informatie inwinnen en juist vandaag gebeurde er iets dat zijn aandacht trok.

In eerste instantie had hij het gekift tussen de man en vrouw met een meewarig lachje aangekeken, tot het moment dat hij een luid gekraak uit één van de woningen hoorde en een rode hop de man vol in het gezicht raakte.

Hij richtte zijn hoofd op om zeker te zijn waar de hop vandaan was gekomen om daarna als een schaduw door de straat te glijden op weg naar zijn doelwit.

Met behendige grote passen besteeg hij geluidloos de trap om op de overloop aan diverse deuren te luisteren of hij het geluid nog waarnam.

Toen hij de juiste deur gevonden had, rechtte hij zijn schouders, trok de kap iets verder over zijn priemende ogen en klopte aan.