Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1

Recente bijdragen

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Wachtgebouwen / Aanpakken
« Laatste bijdrage door Tatiana Lovitis Lundraw 2 maanden geleden »
Er waste een opgeluchte vlaag over Tatiana toen Levi toestemde met het idee. Ze kon dan ook niet helpen met een grote glimlach aan hem te geven. "Fantastisch. Morgen ochtend is prima. Ik zal mijn training gerij klaar leggen en wat water en dunbier mee nemen voor de dorst." Ze moesten natuurlijk wel gehydrateerd blijven tijdens de training, want ze was ervan overtuigd dat Levi haar tot de grond toe zou afbreken met de training. Nou zou ze niet kunnen zeggen dat ze er om stond te popelen, maar ze was enthousiast om te beginnen. "Ik zal je niet verder af houden van je middagdutje, tot morgen."

Enthousiast begon ze terug naar het kasteel te rennen, waarna ze halverwege haarzelf omdraaide. "Oh en Levi!" Riep ze zodat ze zijn aandacht had. "Dankjewel!" En ze verdween het kasteel in.
2
Binnenplaats / Verdraaid
« Laatste bijdrage door Alice E. Firestone 2 maanden geleden »
Alice gaf toe dat drie keer in een korte tijd zo hevig geteleporteerd worden niet één van haar meest favoriete bezigheden was. Bij de derde keer was het dan ook goed en wel klaar voor haar lichaam en gooide ze daadwerkelijk haar maaginhoud leeg, wat niet veel was en alleen maar uit bloed bestond. Alsnog was het geen prettig gezicht om te zien. Ze veegde haar mond af en na nogmaals een gesprek te hebben met Marcus gaf ze een gefrustreerde zucht. Dit was hoogst ongemakkelijk voor zowel haar als Magvatero die haar toch echt liever zag gaan dan komen.

"Dat lijkt mij het beste voorlopig. Ik kan samen met uw meest befaamde magiërs proberen te onderzoeken wat er mis is met het magische schild, al ben ik zelf niet al te adept met magische zaken." Ze keek naar de muren van het kasteel en kauwde op haar onderlip. "Ik ben echter wel een ervaren vechter, wellicht kan ik uw Heracor docenten ondersteunen in hun lesgeven, mochten ze dat toestaan. Ik kan de nachtlessen voor de praktische vakken van de docenten overnemen, bijvoorbeeld." Stelde ze voor. Tja, ze kon toch niet bij de pakken neer gaan zitten en niets gaan doen in het kasteel, stel dat ze zelf roestig werd? Dat kon ze niet toe staan. "Verder zou een hop naar heer Jotar Elichiäm nog steeds oprijs gesteld worden. De relatieve ernstigheid van de situatie zal hem toch onder ore moeten komen vroeger of later. Mocht u het toestaan kan ik zelf een brief opstellen, waarna u hem controleert en toevoegt waar nodig. Is dat realistisch voor u, heer?"
3
Leerlingenkamer Heracor / Samen sterk
« Laatste bijdrage door Alice E. Firestone 2 maanden geleden »
Alice keek de gespierde gorgo aan en glimlachte poeslief. "Een goeie inzet, maar waarom stoppen bij Merifellers? Waarom pakken we niet direct hun geliefde decaan?" Haar ogen begonnen te twinkelen. Oh, Tetje zou de tijd van haar leven krijgen als dit mocht slagen.

Ware het de klap van de deur of ware het feit dat het nog een vrij jonge weerwolf was, wat het ook was een mopshond was ook in voor een partijtje streken trekken. Voor een mopshond kon ze zijn enthousiasme en trouw aan Heracor wel waarderen, maar ze hoopte niet dat hij de voorstem was van de afdeling. Dat zou echt ronduit een jammerlijke vertoning zijn. Maar het werd tijd om het drankje te introduceren dus dat deed ze dan ook.

"Dit-" Ze hief het flesje omhoog. "Dit is Detet Levit. Iemand die enig idee heeft wat dat is?" Riep ze boven het gefluister uit, terwijl ze de groep rond keek.
4
Wereld / Wolven en beren op weg
« Laatste bijdrage door Tatiana Lovitis Lundraw 2 maanden geleden »
Het gebeurde verwarrend veel in een extreem kleine tijd. De zoon kwam te voorschijn, een weerwolf was in gevaar om tussen de twee beren in te komen zitten, Rhiakath duwde hem weg uit de aanvalszone, werd zelf weg geslingerd en kreeg een nare klap. Flo kreeg het jong toegeworpen, die vervolgens Tatiana aangrauwde. Tatiana rende op het jong af, pakte hem op bij zijn nekvel en zette hem weer op zijn poten. met haar klauw duwde ze zonder haar klauwen te gebruiken zijn neus naar beneden, een waarschuwing. Wees voorzichtig! Schreeuwde het uit. Waarna ze het joch een zetje terug gaf in de strijd.

Nadat die weer op twee benen was, rende ze weer om het gevecht heen, om zo de beste mogelijkheid te verzinnen om bij Dante te komen en hem uit de baan van het gevecht te sleuren voordat zijn verwondingen van kwaad tot erger werden. Cis lag buiten het bereik bij de rotsblok, die zou eventjes voor zichzelf moeten zorgen. Het was een geluk dat Dante niet midden in het slagveld lag, meer iets meer aan de buitenste cirkels. Ze duwde een weerwolf aan de kant die haar net iets te veel in de weg liep en slingerde met haar handen Dante over haar gebolde rug heen, waarna ze hijgend vanwege de zwaarte van zijn lichaam naar Cis heen rende bij het rotsblok. Ze stootte met haar neus tegen de zijkant van Cis aan en rende toen naar de andere kant van het rotsblok waar ze iets meer verscholen zouden liggen van de beren. Daar legde ze voorzichtig Dante neer en rende ze snel terug naar Cis om hem op de zelfde manier meer verscholen te leggen achter het rotsblok. Toen die twee samen gestationeerd waren klauterde ze over de rotsblok om terug het veld te overzien. Ze waren begonnen met schijnaanvallen nu er twee weerwolven semi permanent neergemaaid waren.

Dit moest anders kunnen. Het spijt me voor jullie tedere weerwolf oortjes, broeders. Dacht ze in zichzelf en sprong achterstevoren van het rotsblok af, haar klauwen diep krassend in het rotsblok voor haar, wat een extreem heftige en nare hoge schrille toon gaf. Vonken van steen kwamen van haar klauwen af en ze was er vrij zeker van dat ze 3 klauwnagels had gebroken, maar misschien was het genoeg afleiding voor de beren om voor de weerwolven dodelijke aanvallen in te zetten.[1] Ze knarste op haar tanden, maar het leek te werken, ook al was het amper. De beren waren voor een seconde van hun aprepos, maar Tatiana hoopte dat de weerwolven net dat tijdraam konden gebruiken om hun aanvallen te maken. Met licht bebloede klauwen begon Tatiana weer haar rondes te rennen.
 1. (3, 4, 9, 2) -1 aftrek. Winst bij hoger dan 4, gemiddelde van 4,25
5
Wilsmagie / Wilsmagie alle jaren
« Laatste bijdrage door Maybell Maricuri 2 maanden geleden »
-------
Maybell
-------

De klas werd aan de slag gezet, nadat twee laatkomers voor deze extra ingezette les te laat waren aangekomen. Als Maybell zo laat was geweest had ze allang niet meer binnen durven komen. Het was geen verplichtte les in zekere zin, dus waarom zou ze vrijwillig de wrok van meneer Ancalimë over zich heen laten vallen als dat ook... simpel weg niet kon. Maar goed, aan de andere kant miste Maybell van zichzelf al wel een hoop wilskracht, of wil in het algemeen. Natuurlijk had ze niet gewild dat mevrouw Firestone mevrouw haar veer van haar af pakte en vervolgens zou krenken als een wapen. Maar toch liet Maybell het gebeuren, en meneer Ancalimë had gelijk dat ze dan zou moeten oefenen met haar wil om die zaken recht te trekken. Dus ging ze wat ongemakkelijk rechter overeind zitten en focuste haar intense blik op de veer in de tafel van haar medestudent.[1]

Ja, dat ging toch echt niet zo. Ze stond op en liep naar de tafel toe, om haar handen pontificaal aan beide kanten van de uitstekende veer te plaatsen en nog dieper en intenser de veer aan te staren. Kom omhoog, lieve veer! Het moet van mij![2] Met veel inspanning wist ze toch de juiste wilskracht lijnen aan te trekken en de tafel leek de veer los te laten en de veer een minuscule aantal millimeters omhoog te duwen, waarna de veer heel anticlimactisch simpel weg omviel en rustig op het tafelblad bleef liggen.

Maar een grandioze overwinning voor Maybell, wiens gezicht uitbarstte in een grote enthousiaste lach vol verwondering. Heel trots griste ze de veer van de tafel en stak hem omhoog zodat meneer Ancalimë meneer hem kon zien. "Hij deed het! Hij is los gekomen! Het is me gelukt. Wow... Het is me echt gelukt." Ze keek weer vol trots naar de veer in haar handen.

-------
Alice
-------

Alice keek voor twee seconden geïnteresseerd naar de laatkomers, waarvan eentje wel heel erg volgens de etiquette praatte voor haar leeftijd. Er leek een disconnectie te zijn tussen haar gedrag en haar leeftijd en uiterlijk. Wat ergens wel aandoenlijk was. Jonge luchtelf die zich groter voordeed dan dat ze was. Ze stelde ook een uiterst interessant vraag die precies in Alice haar straatje lag, hiep hoi. De vampier wandelde dus ook naar voren en leunde tegen de rand van Aegnor's bureau aan. "Ik wil je gehele les niet overnemen, maar ik geloof dat ik deze vraag uitstekend op me kan nemen. Vind je het vervelend? Vul me maar aan als ik wat mis." Vertelde ze de oudere vampier dan ook met een kleine glimlach, waarna ze zich op de luchtelf in kwestie richtte.

"Wat weten jullie over wilsmanipulatie?" Ze keek de klas aandachtig rond en gaf iedereen die behoefte had om een antwoord te geven op haar vraag dan ook de kans om dat te doen, terwijl ze rustig bevestigde of ontkende aan de hand van de antwoorden ze gaven. "Nou kijk, wilsovername is een lastige en vermoeiende en illegale vorm van wilsmanipulatie. Waarin wilsoplegging simpelweg de wil van een magiër bij het slachtoffer wordt oplegt, is wilsoverame het overnemen van dat persoon zijn wil. De reden waarom dit illegaal is, is omdat bij wilsoplegging, je met je eigen wil het nog kunt bevechten. Dit kan echter alleen als je je eigen wilsmagie hardgrondig hebt getraint en deze vorm van wilsmagie kan onderscheiden. Bij wilsovername is dit niet het geval meer. Je kunt er niet meer tegen vechten. Je bent nog bij bewustzijnde maar je eigen wil wordt zo gevormd naar de wil van de magiër dat je als een lappenpop doet wat je wordt opgelegd." Haar blik boorde in die van Lizzy, om dit laatste punt nog even goed hard erin te slaan. "Dit. Is. Uiterst. Illegaal. En deze vorm van wilsmagie zullen jullie dan ook nooit leren. De straffen die op deze overtreding van de regels staan zijn dan ook geen geintje. Je zult voor het gerecht komen als ze er achter komen dat je deze vorm van wilsmagie hebt gebruikt. Je zult jezelf moeten verantwoorden en sancties zullen ook komen."

Alice ging weer overeind staan en richtte zich op Aegnor. "Als meneer Ancalimë dit vertrouwd zouden we de vorm van wilsoplegging misschien samen kunnen demonstreren en hoe je het zou kunnen weerstaan. Meneer Ancalimë? Zou u mij het genoegen willen doen?" Wat beter dan nog een demonstratie van wilsmagie en hoe je het zou kunnen weerstaan? Haar schaduwgarde IRMM training had hier een heel jaar aan toegeweid, maar waar ze het precies geleerd had zou ze natuurlijk niet aan de leerlingen verklappen, dat bleef nog even een geheim.
 1. (2) Winst bij hoger dan 6
 2. (8) Winst bij hoger dan 6
6
Binnenplaats / Van de toren blazen kusjesdag
« Laatste bijdrage door Tatiana Lovitis Lundraw 2 maanden geleden »
Ze kon het weer niet laten te lachen. "Ik hoor wel van meerdere myrofas dat de rozenbuurt hen in de wolken brengt. Het is geen wonder dat zo'n aanzicht je lijkt te verlichten en te vervoeren. Alsof je voor Amine's deur haarzelf staat."

Tatiana keek naar de linten die over de grond heen tuimelde en net zoals Silke kreeg zij ook een idee. "Vloeren! Vloeren zijn inderdaad prima te versieren, maar wat had je hiervan gedacht?" Ze pakte een spoel op, stak haar tong aandachtig uit en wierp het gevaarte zo over de kasten heen, waardoor de spoel zichzelf ontrafelde en het lint nu over 4 verschillende boekenkasten gedrapeerd was. "Laten we eerst focussen op de banen op de vloeren, maar al het overgebleven lint kunnen wel om hoge uitsteeksels heen gooien. Dan is dat ook mooi versiert." Ja, linten zouden prima gegooid kunnen worden. Alsof het bommen waren, maar dan minder destructief en al te meer vrolijk en kleurrijk. Als er iets was dat dit kasteel goed zou staan, zou het wel wat extra kleur zijn.

Tatiana hielp met het oprapen van de rest van de spoelen lint en klemde ze stevig in haar armen vast. "Hoog tijd om Bumetrel wat op te vrolijken." En ze begon enthousiast te lopen.
7
Er was eens... / Vlekken oppoetsen
« Laatste bijdrage door Lynna Seros 3 maanden geleden »
"Maar u was benieuwd of ik de essentie van Bumetrel kon doorgronden." Dat had de man zonet nog gezegd, al sprak hij nu haast het tegenovergestelde. "Waarom bent u daar benieuwd naar als u weet dat we dat niet kunnen? Waarom hebt u hoop dat ik het misschien wel zou kunnen?" Ze was benieuwd of de phaosfee iets over haar wist dat ze zelf nog niet doorhad. Waarschijnlijk wel, maar zou hij het vertellen, dat was een betere vraag.

Ze ging niet in op de laatste vraag van de man. Als hij daar zo graag over wilde filosoferen, kon hij beter met de docent godsdienst gaan praten, of de docent filosofie, net welke kant hij op wilde met dat gesprek.
"Hoe weet u dat alle magische entiteiten een bepaalde resonantie nalaten? U zegt dat we die niet kunnen begrijpen, maar hebben we iets waarmee we dat kunnen waarnemen?" Waarnemen was de eerste stap in de richting van begrijpen. Als iets niet waargenomen kon worden, bestond er nog een vrij grote kans dat het niet bij de waarheid hoorden.

"Hebt u het al geprobeerd aan te raken? Weet u wat er gebeurt als het instort?" De nul casus wisten ze wel, het bleef intact, er gebeurde niets mee, zoals er al een hele tijd niets mee gebeurde, tenminste voor zover Lynna wist. Dingen werden pas interessant als er veranderingen optraden.
"Is het wel eens veranderd? Heeft het een andere staat gehad of zich anders gedragen?" Hoe meer ze erover speculeerden, hoe interessanter ze het vond. Een kleine glimlach verscheen op haar gezicht terwijl haar hoofd haar langs allerlei extreme scenario's bracht.
8
Kantoor mentor Merifel / Verkeerde deur?
« Laatste bijdrage door Valerie Yaella De LaFayette 3 maanden geleden »
De ijzige blik van Mocha deed de phaosfee weinig, haar moeder kon haast net zo kijken als er weer eens wat stuk was. Een kleine glimlach verscheen op Valeries gezicht, dit was tenminste een myrofas waar ze iets mee kon. Duidelijk niet zo zwak als die faun een deur verderop.

"Ik weet dat ze in haar kantoor is, ze heeft zo een afspraak met mij," zei ze zelfverzekerd. Valerie mocht dan wel een blauw uniform dragen, ze was niet bang voor Mocha zoals die andere.
"Ik zou graag van afdeling wisselen, naar de uwe. Kan dat?" Even dacht ze na, misschien moest ze iets meer context geven. "Socophon is echt niks voor mij, al dat zwakke en meisjesachtige gedoe met kunst en filosofie. Daar kan ik me echt niet zes jaar lang voor inzetten. Mijn moeder vind dat ik precies zo moet worden als zij, alleen maar omdat ik een meisje ben, maar ze snapt niet dat ik dat gewoon niet kan." Valerie wist eigenlijk ook wel dat ze dit met haar eigen mentor moest bespreken, maar die zou er toch niks van snappen en was haast net zo erg als haar moeder.
9
Kantoor mentor Merifel / Verkeerde deur?
« Laatste bijdrage door Tetachan U. M. Mocha 3 maanden geleden »
Een blauw groentje. Dat was opmerkelijk genoeg om onmiddellijk de volledige aandacht van de groene mentor te eisen. Ze keek op, fixeerde haar welbekende ijzige blik op de socopony en knikte.

Het meisje had tenslotte al gestoord en gevraagd, een tweede vraag was ook nog wel mogelijk. "Wat is er?" Vroeg ze. "Je mentor zou gewoon in haar kantoor moeten zijn. Ik heb haar zojuist nog gehoord."

Maar het werk op haar bureau schoof ze opzij, en ze ging rechtop zitten. Een leerling van de andere afdelingen in haar kantoor, dat beloofde afwisseling. Zelfs al was Merifel de meest afwisselende afdeling, dan nog werd het na veertig jaar flink veel van hetzelfde.
10
Kantoor mentor Merifel / Blauwe muren
« Laatste bijdrage door Tetachan U. M. Mocha 3 maanden geleden »
"Nee nee, het is puur uiterlijk. Een missend lichaamsdeel zou er visueel weer zijn, maar praktisch niet. Of mogelijk zou alleen de wonde verjongen. Een drank als deze heeft de kracht tot reparatie niet, ze werpt alleen een illusie op. Maar het is ongetwijfeld mogelijk om reparatieve dranken te creëren. Op de lange termijn zul je dan inderdaad wel met magievergiftiging rekening moeten houden."

Mocha grimaste. "De kans dat ik vrijheid krijg. Daar krijg ik de laatste tijd opvallend veel vragen over. Is er soms een lopend gerucht dat me ontgaan is? Word ik gezien als 'ontsnapgevaarlijk' in Oikilan? Ik meende dat ik me de laatste veertig jaar tamelijk rustig gedragen had. Er is inmiddels een flinke generatie burgers die me dankbaar mag zijn voor hun opvoeding bovendien. Waaronder jij."

Ze grijnslachte. Knikte vervolgens. "Dat kan. Ik heb behoefte aan een extra assistent. Dat zou neerkomen op het voorbereiden van de elixers voor de lessen, en het begeleiden van de leerlingen tijdens het maken van hun elixers. Dat betekent een extra paar ogen in de les. Maar alleen wanneer het niet ten koste gaat van je opleiding."
Pagina's: [1] 2 3 ... 10