Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1

Recente bijdragen

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Bloementerras / De witte prins (zonder paard)
« Laatste bijdrage door Claus van Rott 2 dagen geleden »
Claus haalde zijn schouders op. 'Het zou je nog verbazen hoeveel neuzen er in willekeurige boezems worden gestopt. En ik denk dat de boezem van een prinses nauwelijks als willekeurige boezem door het leven kan gaan. Hoewel ik het betreur te zeggen, maar de boezems - of ze nou wel of niet van een prinses zijn - zijn niet belangrijk.' Waarom de jongeman er dan zo over doorzaagde was een vraag voor een ander moment.

'Losse eindjes wegwerken is doorgaans een goed idee,' beaamde Claus, 'hoewel je soms het hele kleed overhoop trekt als je aan het verkeerde draadje begint te trekken. En soms gaat zo'n los eindje je zo aan het hart dat je gevoel het wint van het verstand.' Had hij gehoord. Van vrienden. Zandra leek hem een tamelijk koele kikker, maar ze zou vast niet zonder wroeging haar broer koud maken. Daar waren stervelingen veel te emotioneel voor.

Claus glimlachte naar de nachtelf en wierp een veelbetekenende blik op Zandra's hand die zijn arm streelde. Wie had kunnen denken dat deze afstandelijke vrouw in staat was tot zoveel intimiteit.

'Stel nou dat er in een land een gewelddadige troonswisseling plaatsvindt en de familie van de oude heerser moet vluchten. Zoals je zojuist al zei moet je zulke losse eindjes verwijderen. Dus maak je als kersverse leider jacht op de vluchtenden. Maar als je ze niet snel vindt, dan ga je je toch maar bezighouden met regeren. Aangezien het volk en ook de adel vooral de negatieve eigenschappen van een leider willen zien, zal de nieuwe leider in het begin waarschijnlijk nog wel op steun kunnen rekenen. Hij heeft er immers voor gezorgd dat die nare leider is verjaagd.

Maar na verloop van tijd blijkt dat de nieuwe heerser ook vervelende eigenschappen heeft. Hij wil nog steeds belastingen ontvangen en hij kan nog steeds niet voorkomen dat sommige oogsten tegenvallen. Goed, stel dat deze nieuwe vorst slim is en het volk en de belangrijke leiders zoet houdt, dan kan hij het nog een aardig tijdje volhouden. Maar na verloop van tijd zullen er personen zijn die zich afvragen of het nou echt wel zo erg was onder die oude leider. Zeker de oude vriendjes, voor zover die nog in leven zijn. En zo komt er na jaren weer ouderwetse spanning in het rijk; het politieke gekonkel gaat immers altijd door.'

Claus besloot dat de intimiteiten van de dame niet onbeantwoord moeten blijven, want dat zou haar kunnen kwetsen. En dus bewoog hij rustig zijn hand om het op haar bovenbeen te laten rusten. Ondertussen praatte hij verder: 'Stel nou dat de familie van de oude leider nog zou leven. Wie weet verkeren ze wel dichter bij de familie van de nieuwe heerser dan je zou verwachten. Als de nakomelingen van de oude vorst de juiste connecties zouden hebben zouden die hen wellicht in contact kunnen brengen met de leiders die hen nog welgezind zijn.'

'Waarom die connecties dat zouden doen? Dat is een goede vraag, misschien zou een voormalig prinses wel ideeën hebben om die connecties over te halen.' Claus lachte even. 'Wat kan een man immers meer wensen dan te sterven in een beter bed dan waarin hij is geboren?'
2
"Ah, goede dag vrouwe Mocha." Lizzy stapte wat onzeker naar binnen en sloot de deur met een zachte klik. "Ik ben zeer vereerd dat ik hier de lessen kan volgen, meerdere studenten zijn behulpzaam. Hazel en Selefina zijn er altijd voor mij, het voelt alsof ik hier thuis hoor vrouwe." Tevreden glimlachte Lizzy. Vervolgens slikte ze, en keek wat ernstiger. "Maar vrouwe, ik ben hier inmiddels al een tijd dankzij de school dieijn studie betaald. Ik wil graag zelf geld verdienen, de school een eer bewijzen, door mijn eigen sterke punten die ik hier heb ontwikkeld te gebruiken. Een dans, ter ere van deze school, gebruikmaken van wapens gesmeden hier en de opgedane kennis en vaardigheden met deze wapens. Alleen... Het is nog maar een idee. Ik kan het niet alleen, ik heb immers niet de items. En omdat het om wapens gaat is er ook nog een veiligheidsrisico waar dat IRMM, als het zo heet, ook inspraak op heeft heb ik moeite met het plannen." Lizzy zuchtte.

"Ik heb wel een idee om de wachters en dergelijke gerust te stellen. Bij hen oefenen, onder hun begeleiding bijvoorbeeld. En in de vakanties uitvoeringen op locaties te doen en informatie te vergaren, en deze door te geven aan Bumetrel indien nodig. Als reizende show is het makkelijk om informatie over  complotten te vinden. "

Verschrikt bedekte Lizzy haar mond. Ze was alleen maar aan het ratelen, en nu vertelde ze zowat alles aan de vrouwe, inclusief gevaarlijke ideeën. Elke normale docent zou haar hiervoor op haar kop geven! " Mijn excuses voor mijn onzinnige geblaat." Lizzy kerk naar beneden, niet wetend wat te doen.
3
Leerlingenkamer Merifel / En nu een pyjama feestje?
« Laatste bijdrage door Lizzy Aynee 3 dagen geleden »
Oi. De vragen herhalen? Maar goed dat Lizzy, ondanks dat ze het ter plekke verzon, een goed geheugen had voor dit soort dingen. Beide meiden gingen met hun rug tegen de muur aanzitten. "Selefi- nee wacht. Selef, wanneer zullen we afspreken? Moet ik nog iets meenemen? Wat zou een handige locatie zijn? Kun je de route voor mij uit tekenen, ik verdwaal nogal snel."

Inmiddels was Hazel alweer aan het terugsjokken naar het tweetal. Plots bedacht Lizzy nog een vraag: "Denk je, als ik goed genoeg oefen, dat ik een soort dans met wapens mag opvoeren hier? Op de een of andere manier moet ik geld verdienen of de school laten weten dat ik echt een doel heb..." Ik moet immers zelfstandig worden, aangezien mijn broers mij liever niet terug zien. Ik wil laten zien wat ik kan! Met of zonder hulp, met of zonder vrienden. Lizzy keek Selefina recht aan, vast besloten om een serieus antwoord uit haar te slepen indien nodig.
4
Grasveld / Roddels!
« Laatste bijdrage door Lizzy Aynee 3 dagen geleden »
Les geleerd: denk eraan hoe je wilt afremmen na een duikvlucht. Lizzy is behendig, en is niet van plan in het nadeel te komen. Voorzichtig kietelde ze Hazel met een van haar handen en Selef met haar andere hand. Om niet de pineut te worden gebruikte ze de kracht in haar benen om de handen van beide vrienden uit haar buurt te houden, haar vleugels wapperend om meer kracht uit te kunnen oefen.

Jammer genoeg werkte haar mantel niet mee, resulterend in een verwoed gevecht om uit de verstikkende mantel te komen. "Wachtwachtwacht, mijn mantel...."
5
De poort / Dus. Onderwijs
« Laatste bijdrage door Deus Lucrum 3 dagen geleden »
"Badkamers schrobben?" Deus zuchtte. Dit ging niet zoals hij had verwacht. De wijze waarop de weerwolf hem forceerde mee te lopen stond hem niet aan, maar het feit dat de weerwolf hier een wachter was had een kalmerend effect op Deus. Een oplettende wachter zou het makkelijker voor hem maken om geen gespuis aan te trekken waarmee zijn vader zaken doet. Ik heb geen zin in gedoe, en absoluut niet in vijanden maken.

Al met al, frustrerend was het wel. Schrobben van badkamers. Pfff. Ja, wonden schoonmaken, op hygiëne letten. Maar hoe krijg ik dit duidelijk?   Geïrriteerd schuifelde Deus heen en weer, in zoverre hij bewegingsvrijheid had. Plots herinnerde hij de papieren die hij had gekregen. Die had hij is zijn geërgerde bui in zijn knapzak gepropt. "Beste weerwolf, mijn naam is Deus, Deus Lucrum. Ik denk dat u de papieren bedoeld om hier naar school te kunnen? Deze zitten in mijn knapzak." Deus had niet veel zin om de wachter te alarmeren en voegde er nog snel aan toe: "... Maar in die zak zitten ook items waarvan ik niet zeker ben of het is toegestaan. Heeft u liever dat ik het pak of wilt u het eerst checken?" Afhankelijk van zijn keuze en redenatie ben ik bereid mij naar zijn wil te schikken en te vertrouwen. Maar alleen als ik zeker weet dat je kunt bouwen op deze weerwolf. Hah. Nu ben ik net mijn zusje, denkend een ander te kunnen vertrouwen... Deus keek de weerwolf strak aan.
6
Mededelingen / Conversie
« Laatste bijdrage door Tetachan U. M. Mocha 5 dagen geleden »
Myrofas is geconverteerd van de ene collation/character encoding naar de andere! Alle toekomstige posts zouden nu weer gewoon moeten werken, mët ãllé môgèlíjkê øptîès ëñ aççén't'e'n". Je weet wel, die dingen die iedereen miste en die een grote bak vraagtekens werden.

Enige nadeel: posts in de afgelopen tijd waar de encoding de mist in ging houden hun vraagtekens en rare tekens. Als je ze dus weer goed wilt zien, even editen. Dan werkt het weer.
Mocht je nog ergens pagina's tegenkomen met rare tekens, stuur me de link dan fiks ik ook die weer.

Verder is het een nieuw schooljaar! (En het is inmiddels alweer maart.)
7
Kantoor mentor Merifel / Blauwe muren
« Laatste bijdrage door Eleonora Vasiles 6 dagen geleden »
Eleonora trok een wenkbrauw op bij het idee dat Mocha nog steeds haar dossier bijhield. Ze was ervan uitgegaan dat de decaan dat gedrocht had gekregen, maar tegelijkertijd kon ze zich ook geen wereld bedenken waarin Mocha niet op haar vingers keek.

De nimf luisterde aandachtig. "Als je het zou toepassen op een lichaamsdeel... zou het dan niet werken bij ziektes die op een lichaamsdeel werken? Bijvoorbeeld een man die zijn hand mist zijn oude hand weer teruggeven voor een moment? Of een oude vrouw weer vruchtbaar maken... dat is natuurlijk wel lastiger, omdat er dan een veel langere tijd overheen zou moeten gaan voor de zwangerschap. Plus, magievergiftiging bij een ongeboren kind is vast niet bepaald positief voor de ontwikkeling." Eleonora keek nog eens aandachtig naar het elixer en daarna naar haar mentor, althans, een schaduw van een vroegere haar.

"Ik neem aan dat ik daar niet zoveel over te willen heb voor de heer Ancalim?. Maar ik heb wel begrepen dat hij net zo vast zit tussen deze muren als u, al zij het om andere redenen. De kans om hem vrijheid daarvan de bieden, zelfs al is het tijdelijk... Hoeveel zou u daarvoor over hebben, vrouwe?" Ze keek Mocha een moment aan. "Dan rest natuurlijk ook nog de vraag of vampiers wel verlangen naar de dingen waar de gemiddelde Myrofas naar verlangt... maar goed. Ja, geen recept." Ze glimlachte flauw. Geen recept misschien maar wel een idee, en dat was soms genoeg voor deze nimf.

Eleonora draaide zich van het elixer af en liet zich afleiden door iets anders in de kamer. De nimf liet haar vingers over de rug van een boek glijden dat ze niet kende: zelfs de bibliotheek had dat exemplaar niet. Ze sloeg de naam ergens in een hoekje van haar geheugen op voor later.

"In ieder geval, wat ik u verder wilde vragen: ik ben op een punt in mijn opleiding bij Zernicus gekomen dat een gebrek aan ervaring mij in de weg begint te staan. Ik heb veel theoretische kennis en er is veel meer dat Zernicus bij daar nog van kan leren, maar sommige problemen kom je alleen tegen door het te doen, en nogmaals te doen, en nogmaals. Bumetrel zou meer mogelijkheden bieden in..." Ze haperde een moment, waardoor er doorschemerde dat ze de vraag spannender vond dat ze misschien liet blijken.

Ze richtte haar ogen weer op de nachtelf. "Ik zou willen vragen of ik u zou mogen assisteren bij sommige van de magische elixer lessen - bijvoorbeeld voor alleen de onderbouw of alleen de eerstejaars. De wisseling van elixers zou bevorderend zijn en de grote hoeveelheid aan praktisch werk die de lessen voorafgaan zouden me helpen bij het verder ontwikkelen van de vaardigheden die ik nu nog niet helemaal onder de knie heb. Het zou maar een tijdelijk iets zijn, voor een halfjaar misschien, want ik snap dat het anders wel heel veel wordt wat ik tegelijkertijd probeer te doen. Maar ik..." De nimf zuchtte gefrustreerd. "Ik mis iets in mijn vingers, een automatisme, als ik de moeilijkere elixers wil maken. Ik moet sneller zijn, zekerder." Ze keek Mocha weer aan, niet helemaal overtuigd van haar idee of haar betoog. Ze wist niet zo goed wat ze moest, dat was wel te merken. En dat had haar teruggebracht op de stoep van haar oude mentor.
8
Stadscentrum / Alcoholproblemen
« Laatste bijdrage door Eleonora Vasiles 6 dagen geleden »
Eleonora liet zich verrassen en toverde eenzelfde grijns op haar gezicht. Ze kon de jovialiteit van de man wel waarderen; een fa?ade van een handelaar of niet. De kleine lachrimpeltjes rond zijn bruine ogen en het gemak van de glimlach logen niet. Daarnaast zou niet elke handelaar zomaar op zijn toonbank springen alleen om een indruk te maken. Ze besloot dat ze de fee mocht.

Voor de nimf echter Zalzars warme welkom of uitgestrekte hand kon aannemen stoof er een gestalte tussen hen door die meer door zijn geur werd aangekondigd dan het rinkelen van de bel bij de deur. Ze liet de gebeurtenissen uitspelen en volgde met versperde ogen en dichtgeknepen neus wat de jongen deed.

"Eh... nou. Dus." Leo grinnikte en duwde de deur nogmaals dicht, nu achter de jongen aan. Ze keek Zalzar weer aan. "En ik dacht dat ik een slecht humeur had door de regen." Ze schudde haar hoofd en probeerde haar lach in te houden.

"Eleonora Vasiles," vervolgde ze daarna met een glimlach, "Of Leo, voor degenen die ik mag. Aangenaam kennis te maken, heer Malt." Ze nam de gelegenheid om Zalzar nu wel de hand te schudden. "En ik heb inderdaad iets meegenomen. Of het ook lekker is, valt nog te bezien." De nimf draaide zich om en zette de kist die ze had meegenomen naast de houten fles op de toonbank. Er zat een drietal flessen in, twee glazen en een leren buidel.

"Wat ik wel weet, is dat het werkt." Ze kreeg nu een blik die iets meer leek op degene die Zalzar had gedragen - speels, ondeugend. "In ieder geval, op mij. Maar ik heb eigenlijk een tweede proefpersoon nodig." Ze verbrak de beschermende spreuken die op de kist hadden gelegen en haalde een van de flessen eruit. Er zat een gouden vloeistof in, niet te onderscheiden van de andere gouden vloeistoffen in de brouwerij. "Benieuwd?" Ze keek achterom naar de fee en duwde met haar vinger de kurk van de fles.
9
Stadscentrum / Alcoholproblemen
« Laatste bijdrage door NPC 6 dagen geleden »
Er volgde een tweede persoon. Of probleem. Soms was het verschil tussen die twee niet zo groot. Eleonora was tenslotte met regelmaat een probleem voor haar omgeving.
Zo ook deze jongeman. Hij zag er chagrijnig en verlopen uit, een jonge elixiër uit de rozenbuurt. Eentje die het graag wat hoger had geschopt. Lange zwarte haren, zompig door een combinatie van vet en regen. Zweetgeur die de geurige ingrediëntenboel overstemde. Opgelapte broek die het fenomeen patchwork van latere eeuwen al voorspelde.

Hij sloeg met een klap een flinke houten fles op de toonbank, tussen de voeten van Zalazar de Brouwer. Hij keek de nimf chagrijnig aan, wierp een chagrijnige blik in het rond en besloot zich te bepalen tot zijn eigen inzending.

"Deze is voor m'neer Malt." Gromde hij. "As u die daar es zou kunnen brengen. 'T is voor de dinges. Wedstrijd. Op naam van Bertus van de wielenstraat. Bertrand Gerrebrandus Filigond Eggebrandzoon. Dat ben ik. Adee."

Zijn moeder had zijn toekomst rooskleuriger ingezien dan hijzelf, met zo'n sloot namen. Hij stak zijn hand op en verdween even snel als hij was gekomen.
10
Stadscentrum / Alcoholproblemen
« Laatste bijdrage door Zalzi Malt 1 week geleden »
Zalzi's brouwerij groeide als een levend organisme. De voorkamer besloeg nu twee verdiepingen en een muur was volledig bedekt met grote en kleinere tonnen. Op de meeste stond een naam en een jaartal, maar op een aantal kleinere vaatjes waren in Cyrillische tekens en rode kleur onleesbare woorden opgeschreven.

Aan de andere kant van de kamer stonden distilleerkolven, boeken en specerijen uitgestald, voornamelijk om bezoekers te imponeren. Brouwen was een wetenschap. Bier was net een elixer zonder magie. Het had soms dezelfde effecten; je kreeg er meer zelfvertrouwen door, begon emotioneel de waarheid te vertellen en sommige mensen werden er knapper van. Dat laatste had nooit effect op de drinker, maar vooral op de mensen om de drinker heen. Was er een elixer die dat veroorzaakte?

Misschien wel. Zalzi was nooit zo onderlegd geweest in elixers. Hij had Tetachan Mocha altijd zoveel mogelijk vermeden. Maar hij had gezien hoe er winst te behalen was in Elixers. Op grote schaal vaten met bijzondere sterke dranken maken en verschepen, daar zat een aardige marge aan. Als het een goede drank was. Vandaar de wedstrijd. Waarom dranken zoeken als de dranken naar hem toe konden komen?

Dus hij bewonderde hoe een derri?re zijn zaak inwandelde. Hij vloog bij het plafond bij een van de hogere vaten, voor het grootste gedeelte aan het zicht onttrokken. Hij gaf de nimf even om op adem te komen, om te wennen aan de omgeving. Daarna liet hij zich vallen, drie meter naar beneden.
Met een klap landde hij op de toonbank. "Goedemiddag, welkom bij Zalzars!" Hij sprong van de toonbank af en liep met uitgestrekte hand op Eleonora af. Zalzi speelde de joviale handelaar, compleet met brede grijns en ondeugende twinkeling in zijn ogen. "Zo, jongedame. Mijn naam is Zalzar. Meestal verlaten mijn klanten de winkel met iets lekkers, maar blijkbaar heeft u al iets lekkers meegenomen?"

Hij doelde op hetgeen wat Leo met zich meesjouwde. Toch? Soms vloeide de woorden zo vlot uit Zalzi's mond, dat hij zelf geeneens wist wat hij bedoelde.
Pagina's: [1] 2 3 ... 10